Barre tijden.

Weest u gerust. De titel is multi-interpretabel en niet verkeerd bedoeld.

De titel slaat niet op het weer. Hoewel ten tijde van het redigeren van deze “van de voorzitter” het kwik is gedaald tot minus dertien, refereer ik daar niet aan. Ook wordt door mij met geen woord gerept over onze tweede nominatie op rij. Laat ik slechts zeggen, ‘Déjà Vu’. Eerst waterpoloërs, nu hardlopers, verenigd in een stichting, volgend jaar zullen we wel verliezen van de nieuw opgerichte Curling Vereniging Emmen ( CVE). Nee, deze “van de voorzitter” is geheel gewijd aan de Bar, althans de bezetting daar van.

Net las ik het prachtige nieuwe clubblad van de TC Bargeres ( ik heb geen abonnement, als voorzitter krijg ik hem gewoon in de bus). Daarin wordt gewag gemaakt van de noodzaak om barvrijwilligers te blijven rekruteren. De Barbezetting; die hadden wij jarenlang uitstekend geregeld, lees uitbesteed.

Achteraf gezien en voor mezelf sprekend (niets anders gewend) was het wel een luxe; wanneer je ook kwam, er stond altijd wel iemand achter de bar. In het begin wellicht wat onwennig, ik dan, maar al snel werd het duidelijk dat de combinatie CVites, Gemeente Emmen en Stichting Hal ons ontzorgde en de barmedewerkers de kans bood om ritme op te doen om weer terug te keren in het reguliere arbeidsproces.

Sommigen waren snel weer weg. Sommigen hadden niet de kwalificaties om zich staande te houden maar de meerderheid paste uitstekend en met hen werd een band opgebouwd als waren ze lid van de club. Hoewel de overeenkomst met CVites wegens gemeentelijke bezuinigingen door haar werd opgezegd kunnen we gelukkig nog gebruik maken van enkele toppers, die gewoon doorgaan. Maar met alleen deze toppers gaan we het niet redden.

Tijd dus voor  alternatieven.

In mijn stukje “donkere dagen” refereerde ik ook al aan de barproblematiek. Ik gaf toen al aan dat we doende waren oplossingen te zoeken. In het vorig clubblad hebben we ook een oproep geplaatst; “gezocht, enthousiaste barvrijwilligers”. Gelukkig hebben meerdere leden zich gemeld. Zij hebben zich opgegeven voor vaste of incidentele bardiensten. Naast de diehards van CVites kan Marjolijn vanaf nu putten uit meerdere enthousiaste barmedewerkers. Deze vrijwilligers zijn bereid om de gaten te vullen en om u het idee te geven dat er niets aan de hand is. U kunt gewoon uw drankje blijven bestellen. U wordt geholpen. Met evenveel liefde en plezier als altijd.

Ik zou graag willen dat u zich dat realiseert, als u weer een versnapering bestelt en denkt; “ een bekend gezicht”.

Bedenkt u dus welk een geluk u hebt dat er leden zijn die voor u bereid zijn hun tijd en energie te steken in de club. Realiseert u zich overigens ook dat die keer dat u deze zomer ( de winterperiode zullen we echt wel zorgen dat de barbezetting op peil blijft) wilt tennissen en de bar is dicht dat het niet aan de vrijwilligers ligt die zich al hebben opgegeven. Zij draaien hun diensten wel. Zij hebben zich al onderscheiden.

Als u dan uit de kraan moet drinken ligt het gewoon aan u zelf. Immers; als elk lid 1 dagdeel de bar zou willen bemannen dan hebben we meer dan voldoende bezetting om de hele zomer de barbezetting op peil te houden.

Vanaf deze plek ( mijn keukentafel) wil ik graag mijn bewondering uitspreken voor juist die leden die nu de handschoen oppakken. We hebben een probleem met de bezetting en de echte verenigingsdieren melden zich. Laat dat een voorbeeld zijn voor de andere leden, de consumenten, de leden die menen dat lid zijn van een vereniging enkel betekent de plicht tot het betalen van contributie en het recht dat lidmaatschap te consumeren. Als we zo’n club willen zijn (of willen worden) bereid u dan allen voor op een meer reële prijs voor dat consumeren.

In een vereniging is het de bedoeling om met vereende krachten te komen tot het nastreven van een gezamenlijk doel. Dat doel is – ik heb de statuten er nog eens op nageslagen- niet enkel consumeren. Voor wat hoort wat.

De moraal van dit verhaal?

Of we doen het met zijn allen of we doen het niet. Maar als we het niet doen, kom dan deze zomer niet aan met boze brieven of petities omdat u uw koffie of biertje niet hebt kunnen nuttigen in de kantine!

Han Venema

Donkere dagen.

In deze traditionele donkere dagen kijkt menigeen achterom. De traditionele lijstjes vliegen ons straks weer om de oren. Sporter van het jaar (Tom Egberink uiteraard!), nieuwsoverzichten, top 2000 en ga zo maar door. Ook deze Tennieuws kent een hoog retrospectief karakter. De commissies hebben hun jaarverslagen opgesteld en delen deze met u in deze uitgave. Ook de oproep voor de ALV betekent dat er weer bijna een jaar voorbij is. Ik kijk overigens liever vooruit.

Naar de toekomst kijkend zie ik overigens wel een acuut probleem. De bezuinigingsdrift bij Gemeente en UWV gaat onze club raken. De manier waarop we de bezetting van de bar tot op heden hebben vormgegeven kan niet meer worden gecontinueerd. Deze manier kon immers alleen tot stand komen door de wijze waarop de Gemeente Emmen mensen bij hun (her)intrede op de arbeidsmarkt liet begeleiden door CVites. Middels daartoe strekkende financiële middelen werd uit de “bakken” van de gemeente geput en werden door CVites werk ervaringstrajecten  aangeboden onder andere in onze kantine. De Gemeente heeft de overeenkomst met CVites moeten beëindigen. Dat lag niet aan CVites, noch aan de mensen die werden begeleid of aan ons. Het is de bezuinigingsdrift. Al geruime tijd is er geen nieuwe instroom. De afspraken met het huidige “barpersoneel” lopen af. Straks hebben we geen pool meer van mensen waaruit we kunnen putten.

Met de Stichting Hal zijn we druk doende het tij te keren. Tot op heden zonder succes. Het ziet er naar uit dat we de bezetting anders moeten gaan vormgeven. Uiteraard kan dat door het elders inhuren van personeel. Zonder subsidieregelingen en/of  Gemeentelijke financiering zal dat budgettair niet lukken of de contributie moet dusdanig omhoog zodat daardoor het salaris van het barpersoneel  kan worden betaald; geen goede optie.

Hoe moet het dan? De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat we er nog niet uit zijn. Wellicht moeten we weer met vrijwilligers gaan werken, leden die zich opgeven voor de bardienst. Misschien moet de bardienst wel verplicht worden ingevoerd. In elk geval treft u elders in deze uitgave een oproep aan om te inventariseren wie er bereid is om (weer) als barmedewerker aan te treden.
Een andere mogelijkheid is om de kantine te sluiten gedurende bepaalde periodes om vervolgens met een pasjessysteem te gaan werken. Je kunt de luchthal dan alleen in met een pasje. Ook dat vergt overigens investeringen en zal verre van ideaal zijn. Ik denk dat de kantinebezetting vooral in de winter een probleem zal worden. ‘s Zomers zullen er naar mijn mening voldoende leden zijn die een avond gezellig achter de bar willen staan. In de winter op doordeweekse dagen is het eerlijk gezegd minder gezellig in de kantine. Op die momenten groeit bij mij overigens wel de waardering voor de huidige barmedewerkers.

Nogmaals; al enige tijd zijn we (vooral de leden van de Stichting Hal) druk doende om alternatieven te onderzoeken. Wellicht dat u – dit lezend onder de kerstboom- tot briljante oplossingen komt. Meld die dan en houd ze niet voor u zelf.

Achteraf bezien (ik doe het toch) hadden we nog niet zo’n  slechte oplossing met het inhuren van extern kantine personeel via CVites.
Vooruitkijkend naar (en terugkomend op) de ALV kan ik u melden dat de ALV dit jaar weer zal plaatsvinden op locatie. Ditmaal tussen de pakken en bloesjes  bij Albert Herenmode. Albert zal zijn prachtige onderkomen voor één avond uit handen geven aan onze club. Wederom een mooi initiatief van een trouwe sponsor van de club. Komt u niet voor de entourage of de presentatie van onze penningmeester dan komt u in elk geval om kennis te maken met onze nieuwe secretaris. Jolanda zal zich in deze uitgave uitgebreid aan u voorstellen. Dat zal zij op de ALV wederom en persoonlijk doen. Let wel; haar introductie op de site zorgde ervoor dat die direct helemaal plat lag. Ik neem aan dat Albert zijn inboedelverzekering voor volgend jaar al heeft opgehoogd.

Donkere dagen horen bij Kerst. Dat zal altijd wel zo zijn en blijven. Refererend aan de grootste Groninger zanger ooit: “'t Het nog nooit, nog nooit zo donker west Of 't wer altied wel weer licht”.

Prettige kerstdagen en een goede jaarwisseling.

Han Venema

Zeker geen clubkampioen.

Heb deze zomer toch wat extra vaak naar het kampioensbord in de kantine gekeken. Sta ik toch maar mooi op. Herendubbel 7, seizoen 2010. Samen met Lambert. Wellicht dankzij Lambert, maar dat terzijde.
Terwijl ik deze ´van de voorzitter` schrijf, weet ik zeker dat ik niet op de nieuwe editie van het kampioensbord zal prijken; ik deed immers niet mee. De knie doet het nog steeds niet en in het ziekenhuis waren ze niet gevoelig voor mijn smeekbedes toch vooral de behandelingen af te ronden voor de clubkampioenschappen. Ik heb gezien dat in mijn categorie er een meer dan waardige opvolging heeft plaatsgevonden. Het was het goed om te zien dat de obligate fles wijn voor de winnaars steeds vaker omgeruild diende te worden voor een bioscoopbon omdat de winnaar in de “senior” categorie de leeftijd van 18 jaar nog niet had gehaald. Verrassingen waren er uiteraard ook. Wellicht in dit clubblad maar anders op het Kampioenenbord 2011 kunt u zien of uw favorieten hun dito rol hebben waargemaakt.
Als toeschouwer kan ik terugkijken op een geslaagd en gezellig toernooi. Dit jaar voor het eerst met een geslaagde feestavond op de zaterdag voor de finales.

Uiteraard doen de meer geharde spelers dit jaar ook weer mee aan de najaarscompetitie. Terwijl de blaashal al weer staat wordt er buiten nog een drietal weekenden doorgetennist op de buitenbanen. Deze competitie wordt steeds populairder, niet alleen bij de senioren, ook bij de jeugd. Ben benieuwd of het weer meezit. Met een beetje pech sta je toch in je thermo-ondergoed tegen de eerste sneeuwvlokken in te spelen. Op die momenten prijst u zich weer gelukkig dat onze hal garant staat voor een lekker potje graveltennis, ongeacht de weersomstandigheden.

Deze winter staat er op bestuurlijk gebied een hoop te gebeuren. Het dagelijks bestuur (Cahit en ik) gaan bezig met het opstellen van het eerste raamwerk voor het beleidsplan 2012 -2017. Wat willen we als club, waar willen we heen, wat willen we doen om ons park te behouden, hoe zorgen we voor meer betrokkenheid van de leden, hoe krijgen we onze teams op een hoger (competitie)niveau, welke afspraken moeten we maken met de tennisschool, hoe lang houdt ons clubhuis het nog vol zonder onderhoud, hoe krijgen we meer (jeugd)leden. Vragen die ons bezighouden als bestuur en waar we de komende jaren intensief mee bezig moeten gaan.

Nu zegt het spreekwoord dat de beste stuurlui aan de wal staan. Dat zal bij ons niet anders zijn. Wellicht dat het handig is dat deze stuurlui zich laten horen. Dat ze op voorhand uitspreken welke ideeën ze hebben, welke inspanningen ze zouden willen verrichten. Onder het motto; vraag niet wat de LTC kan doen voor jou, maar vraag wat jij kunt doen voor de LTC!
Er moet een hoop gebeuren. Vele vrijwilligers staan daar garant voor. Toch zijn er meer mensen nodig om alles wat we met zijn allen willen bereiken vorm te geven. Denk daarbij niet direct aan een bestuursfunctie; niet dat er geen ruimte is, maar omdat het klaarblijkelijk erg afschrikt. Denk ook eens aan een eenmalige taak, een op te zetten project, kom in beweging. Juist in de winterperiode, een periode van donkere dagen, lange avonden en bezinning.
Juist nu heeft de vereniging mensen nodig die de handen uit de mouwen willen steken, zoals bij het opzetten van de blaashal. Maar dan niet alleen in letterlijke maar ook in figuurlijke zin. Laat eens weten welke richting de club op moet. Hoe we het voor u nog aantrekkelijker kunnen maken om lid te blijven, hoe u denkt nieuwe leden te kunnen werven, wat u wilt bijdragen aan het onderhoud van clubhuis en banen en ga zo maar door.

Los van het op te stellen beleidsplan (op papier is immers alles mogelijk) moeten we als LTC juist de komende jaren de schouders eronder zetten. We zullen eenheid en betrokkenheid moeten tonen binnen onze club en naar de buitenwacht. Er zal een grotere verbindende factor moeten komen dan de enkele toevalligheid dat de banen van de LTC zo centraal voor ons leden liggen en dat we het er aantrekkelijk vinden tennissen. Ik heb al vaker geschreven over de kansen en de gevaren die er op de loer liggen voor onze club. Al die keren heb ik vooral de kansen benadrukt. Als we in de toekomst de ons geboden kansen – en die komen er zeker daarvan ben ik overtuigd – willen pakken zullen we meer moeten uitstralen dan een toevallige groep tennissend op dezelfde plaats.

Als u dit leest zijn de clubkampioenschappen al weer gespeeld en staat de hal er weer. Ga dan eens bij  u zelf na:
-    Heeft u meegedaan aan de clubkampioenschappen?
-    Heeft u gekeken bij de wedstrijden van de clubkampioenschappen?
-    Bent u op de feestavond geweest?
-    Heeft u meegeholpen de blaashal op te zetten?
-    Heeft u al weer een passe partout besteld of een vaste baan gehuurd?

Ergo; stuurlui, kom van die wal af!

Han Venema

Zomerluwte

Competitie voorbij, Van Leeuwentoernooi gespeeld; LTC maakt zich op voor de zomerluwte. Als u van stilte en ruimte houdt is dit de ideale periode om uw lidmaatschap te verzilveren.

Ik merk ook aan mezelf dat er na het Van Leeuwentoernooi een soort interbellum plaatsvindt. De vakanties beginnen bijna, de trainingen lopen op hun eind en het lijkt wel of er niets gebeurt op het park. Nu ik ook nog eens een tennis-stop heb ingelast om beide knieën de nodige rust en behandelingen te geven is de tennisclub letterlijk wat op de achtergrond verdwenen. Over actualiteiten kan ik dus weinig verhalen, over recente gebeurtenissen des te meer.

Aan het eind van de competitie vond traditiegetrouw de afsluitende barbecue plaats. Hoewel de foto’s doen vermoeden dat het festijn volledig in het water is gevallen heb ik horen verluiden dat het toch een gezellige afsluiting is geweest waarbij uiteraard de nodige kampioenen werden gehuldigd. Want ook dit jaar hebben de competitieteams weer aansprekende prestaties geleverd. Wellicht goed te vermelden dat jong en oud uitstekend presteerden. Ook de vaste krachten Erik Folkers, Frouwke Wiegman en Mito Figaroa werden weer bedolven onder bedankjes. Zonder deze vcls (verenigingscompetitieleiders) geen competitie!

Na deze traditie diende zich al snel weer de volgende aan; het Van Leeuwentoernooi. Op de bestuursvergadering daags voor de start van het toernooi werd duidelijk dat vooral internet en Twitter als communicatiemiddelen zouden worden ingezet. Nu wist ik wel wat Twitter was (van horen zeggen) en zag ik ook wel in dat ik bij lange na niet zo hip was als ik mezelf altijd voorhield, maar als ik echt op de hoogte wilde blijven moest ik wel een Twitter-account aanmaken. Ik kan u zeggen; ik heb het (uiteindelijk) voor elkaar gekregen en heb er geen spijt van gehad. Niet alleen opende zich een nieuwe wereld voor mijn ogen (nu weet ik wat onze penningmeester overdag doet) ook bleef ik live op de hoogte van alle tussenstanden en bijzondere gebeurtenissen door de constante stroom tweets van Cor Jonkman en foto’s van Ronald Faber. Het gaf in mijn ogen het toernooi een nieuwe dimensie.

Dat ik als follower en passant ook wordt geïnformeerd over andere ranglijsttoernooien, zoals eind augustus in Stadskanaal, is mooi meegenomen. De vergelijking Ranglijsttoernooi Stadskanaal en Emmen werd overigens ook nu weer gemaakt. Ik durf nu wel te zeggen dat door een onpartijdige jury Emmen toch als “beste keus” uit de bus kwam. Aan het dagblad van het Noorden  vertelde Joany Pondjodikromo (in “hemd van het lijf”) dat haar voorkeur toch echt uitging naar Emmen. Dat was overigens voordat ze de damesdubbel won.

Dat het Van Leeuwentoernooi de beste keus is bleek ook dit jaar. Wat een publiek, wat een entourage en wat een terechte winnaars. Alhoewel; de finaliste dames enkel, Kim van der Horst – getooid in een heus groen (echt) LTC shirt en hartstochtelijk aangemoedigd door meerdere “gastheren” – had wat mij betreft best mogen winnen. Maar goed, de ongeplaatste Karen Nijssen was toch echt te sterk en speelde als ongeplaatste speelster een fantastisch toernooi. Bij de mannen maakte Jasper Smit een ijzersterke indruk gedurende het toernooi. Ondanks het feit dat zijn opponent, Roy Bruggeling de als 1 geplaatste De Gier uitschakelde werd hij getipt als winnaar en maakte hij zijn favorietenrol waar. Wie het ook waar maakte was Harry Lassche, de bekendste toernooidirecteur van Noord Nederland. Wederom was alles perfect georganiseerd, wederom waren alle spelers tevreden over de organisatie en wederom was het weer om door een ringetje te halen. Ik zal Harry – in tegenstelling tot eerdere “van de voorzitters”- niet te veel loven. Als hij op dinsdag 14 juni al in het dagblad wordt geciteerd; “Ik kan veel maar ik kan de eredivisie niet verplaatsen”, lijkt het mij verstandig mij nu te beperken tot een oprecht, “dank je wel Harry”. En dank je wel toernooicommissie en alle overige vrijwilligers.

Wat ik zelf het hoogtepunt van het Van Leeuwentoernooi vond was de opening van de rolstoelopgang (de ramp, spreek uit remp) door Tom Egberink en Ronald Vink. En dan eigenlijk niet eens zozeer die opening maar het feit dat beide heren de moeite namen om het te doen en de tijd en de moeite namen om ons de fijne kneepjes van het rolstoeltennis te laten zien. Samen met voormalig bondscoach van de rolstoeltennissers Aad Zwaan gaven zij een indrukwekkende rolstoeltennisdemonstratie. Terecht vroeg Aad Zwaan om meer aandacht voor de minder valide sporter. Terecht gaf hij aan dat elke club op zijn minst toegankelijk diende te zijn voor minder valide sporters.  Ik was aangenaam verrast door de grote publieke opkomst. Rolstoeltennis leeft in elk geval wel. Ik heb diezelfde dag nog met de voorzitter van Bargeres afgesproken dat rolstoeltennis op de gezamenlijke agenda dient te komen. Beide clubs moeten eens met elkaar gaan praten over de mogelijkheden en onmogelijkheden voor minder valide sporters in onze gemeente. Daarbij moeten we niet elk het wiel gaan uitvinden (Bargeres heeft de faciliteiten en de wens rolstoeltennis aan te bieden) maar bezien wat we samen kunnen bereiken.

Voormelde overziend ben ik ook wel toe aan een periode van zomerluwte. Voor degene die daar niet aan moeten denken merk ik op dat op 16 juli het midzomernachttoernooi in Hawai-stijl voor senioren wordt georganiseerd door de recreatiecommissie en dat van 25 juli tot en met 31 juli voor de jeugd het Weggemans Sport K4 & Open Jeugdtoernooi wordt gespeeld.

Ik pak mijn rust om weer tijdig te kunnen pieken tijdens een andere traditie; het Albert herenmode toernooi eins augustus. 

Han Venema

Jaarlijks hoogtepunt.

Een jaarlijks hoogtepunt, zo ervaren de leden van LTC Emmen “hun” Van Leeuwentoernooi. En terecht, dit toernooi zet onze club elk jaar weer op de kaart van tennissend Nederland. Dit jaar voor de 58ste keer en ook dit jaar weer met de beste (beschikbare) tennissers uit de Nederlandse top 100.

Het toernooi is dit jaar uitgebreid met nieuwe categorieën voor de recreatieve tennissers. Toegevoegd zijn de categorieën 6 ( 35+), 7 en 7 (35+). Het toernooi duurt ook een dag langer; vanaf 7 juni werken we naar de climax toe op tweede pinksterdag, maandag 13 juni 2011.

Uiteraard betekent een jaarlijks hoogtepunt voor de club ook weer een jaarlijkse frons bij de penningmeester van de club. Het is en blijft een hele klus om het toernooi elk jaar weer in te passen in de begroting van de vereniging. Dat het elk jaar weer lukt, komt vooral door u, de leden en de sponsoren van de club. Zonder de jaarlijkse goedkeuring van de leden en de jaarlijkse bijdragen van onze vaste sponsoren, zou het immers niet lukken dit prestigieuze toernooi weer te organiseren. Daarom geldt ook voor u als bezoekers van het toernooi; kijk eens welke sponsoren zich op ons park laten zien. Als u het komende jaar een auto, een nieuw pak, shampoo of wat dan ook koopt, kijk dan of u het koopt bij een van onze sponsoren. Voor wat hoort wat, dunkt me. 

Als lid of als vaste bezoeker van ons tennispark, kunt u dit jaar met eigen ogen zien dat we met man en macht bezig zijn geweest om ons park in superconditie te krijgen. De banen liggen er – mede dankzij een recente renovatie – voortreffelijk bij. Het park is groener dan ooit en ook de minder valide tennisser/bezoeker kan door de nieuwe rolstoelopgang de kantine en het terras bereiken.

Het is de bedoeling deze nieuwe rolstoelopgang officieel te openen tijdens het Van Leeuwentoernooi. Daarvoor worden er dit maal geen bobo’s opgetrommeld, maar zal ons (nieuwe) lid Tom Egberink, de op 1 na beste rolstoeltennisser van Nederland en recent wereldkampioen landenteams, de openingshandeling gaan verrichten. Ook zal hij een demonstratiewedstrijd spelen samen met Ronald Vink (ook lid van het team dat wereldkampioen werd). Voormalig bondscoach Ad Zwaan is eveneens present en zal, naar ik begrijp, als speaker fungeren. Het belooft een waar spektakel te worden dat u een inkijkje zal geven in het toprolstoeltennis.

De opening en de demo zullen –voorafgaand aan de finales- maandag 13 juni vanaf 10.30 plaatsvinden. De toegang is, zoals tijdens het hele toernooi, uiteraard gratis èn zonder drempels.

Mocht u het 58ste Dr. Van Leeuwentoernooi dus nog niet in uw agenda, op uw kalender of in uw smartphone hebben gezet, doe dat dan snel. De combinatie toptennis, recreatief tennis, rolstoeltennis en een fantastische ambiance maakt u slechts eenmaal per jaar mee:  tijdens de pinksterdagen bij LTC Emmen!

Veel plezier toegewenst.

Han Venema