ZO GEZOND IS TENNIS!

Door te gaan tennissen word je lichaam sterker, fitter en gezonder. Onderzoek toont zelfs aan dat tennissers bijna tien jaar langer leven dan hardlopers, zwemmers en fietsers! Niet alleen is tennis dus een gezonde keuze, maar ook de beste keuze omdat je tennis je leven lang kunt beoefenen. Ontdek wat tennis met je gezondheid kan doen.

Tennissers leven gemiddeld 10 jaar langer

Dat bewegen gezond is, behoeft geen uitleg. Regelmatig matig/intensief bewegen gaat gepaard met sterkere botten en een lager risico op overgewicht, diabetes en hart- en vaatziekten. Maar waarom is tennis nu zo gezond voor je lichaam?

Met tennis belast je niet alleen je benen, maar ook je armen. Het is bewezen dat tennissers in alle leeftijdscategorieën gezondere botten hebben, ongeacht wanneer je begint met tennis. Naast sterkere botten is een groot voordeel het positieve effect op de risicofactoren voor hart- en vaatziekten. Onderzoek toont aan dat tennissen de verhouding van de cholesterol in het bloed verbetert. Ook een verlaging van de bloeddruk, een betere longfunctie en een gezonder lichaamsgezicht door het verbranden van vet komt het hart en de bloedvaten ten goede.

Wil je optimaal genieten van alle gezondheidsvoordelen? Ga dan regelmatig de baan op, het liefst je hele leven lang! Maar bouw het tennissen rustig op om blessures te voorkomen.

Tennis is de full body workout

Tennis zit bomvol powerlunges, jumpsquats en rotations, begrippen die we kennen uit de sportschool. Met een uurtje tennis verbrand je al snel zo’n 400 calorieën en ook na afloop blijf je nog lang verbranden. Een hoge intensiteit betekent ook een hoge vetverbranding. Met recht ‘de ideale total body workout’ te noemen.

Om de bal te halen ben je aan het rennen, remmen, wenden, keren, springen, landen en dat op een oppervlakte van maar liefst 144 vierkante meter. Een ultieme workout voor core stabiliteit, spierkracht en cardio.

Ervaar het zelf en gebruik de tennisbaan als sportschool!

Overigens; dat bewijs volgt uit een aantal onderzoeken. Bondarts Babette Pluim schreef er een artikel over. Die kun je hier even teruglezen. De publicatie uit 2017 van het onderzoek onder ruim 80.000 Britse volwassenen vind je hier. En het onderzoek uit Denemarken is onder andere hier gepubliceerd.